Trzy pokolenia kobiet - babcia, matka i córka - mieszkających pod jednym dachem, w pięknym domu, w willowej dzielnicy dużego miasta. Najstarsza to schorowana staruszka, której świat składa się ze wspomnień i wyobrażeń. Matka to kobieta dojrzała, uporczywie walcząca z oznakami starzenia się, z poczuciem przegranej. Najmłodsza, Marta - główna bohaterka etiudy, usiłuje uzyskać niezależność.
Kończy doktorat z zakresu medycyny, ubiega się o stypendium w Berkeley. "My wszystkie jesteśmy u siebie" - stwierdza w pewnym momencie matka. Mimo silnej więzi żyją jednak obok siebie, pogrążone w samotności. Różni je bardzo wiele: strój, sposób bycia, stosunek do świata i innych. Jednocześnie ich portrety układają się w porządek życia kobiety, w obraz dość brutalny, choć paradoksalnie ukazany w pięknych wnętrzach i jasnych barwach. Relacje kobiet pełne są napięć, skrajnych emocji - od niechęci, a nawet nienawiści, po miłość.